Pomyślałam, że napiszę o takim banale jak zakupy. Proza każdej kobiety. Proza, bo będę pisać o "jedzeniowych", a nie poezja, czyli cała reszta rzeczy, na które kobieta może wydać kasę ;)

Czy zastanawiałyście się jak przenieść robienie zakupów na wyższy poziom? Podzielę się z wami moimi pomysłami, które też są zaczerpnięte od bardziej doświadczonych w temacie, a praktykowane przeze mnie już od dłuższego czasu.

1) Jeśli mieszkasz w dużym mieście, gdzie rozwinięta jest usługa zamawiania i dowozu zakupów przez internet, zachęcam - spróbuj. U mnie posiłkuję się tego typu rozwiązaniem raz na dwa-trzy miesiące. 

Mam w kuchni listę zakupów długoterminowych, na którą wpisuję rzeczy, które się kończą,
ale nie są niezbędne w danej chwili, 

np. duża butelka oliwy, proszek do prania (choć od kilku miesięcy piorę w czymś innym, zobacz tutaj, ryż, worki na śmieci etc.) Koszt dostawy takich zakupów waha się od 3-5 zł do ok 9 zł, w mieście średniej wielkości (dane na wiosnę 2016). Zrobienie takich zakupów to ok 40 min na necie, chyba, że znasz już dobrze system - zrobisz to w mniej niż pół godziny. Porównaj to z ceną za paliwo jaką spalisz jadąc i wracając do sklepu, czasem (co najmniej 1,5 h w markecie) i tym, że będziesz to sama pakować i taszczyć ze sklepu do auta i z auta do mieszkania... 

Wybór doskonały na zakupy duże, realizowane co jakiś czas.

2) Rób zakupy z listą i planuj posiłki. Nic nowego, a jednak jak podpytuję koleżanki to chciałby, przytakują, mówią 'no właśnie', ale nie robią.. Zachęcam Cię 

obejrzyj mój najnowszy film
nt. kuchennej ergonomii. 

Znajdziesz go o tu :)

3) Zmniejszaj ilość kupowanego 'junk food' :) Poniżej zdjęcie moich wczorajszych zakupów. Jeśli słyszałyście o 'whole food' to zauważycie inspirację tym ruchem. Generalnie staram się kupować jak najmniej żywności przetworzonej. Moje zakupy i plany posiłków wokół tego się skupiają. Drugie śniadanie - owoc, przyzwyczajanie się do rezygnacji ze słodkich jogurcików (w których może się znajdować nawet całkiem spora, kopiata łyżka cukru...), odkrywanie, że sałatka też może być 'samowystarczalnym' posiłkiem! Tego uczę się od roku. Wystarczy dobrać warzywa, które lubimy i dodać ekstra sos - naprawdę miło się zajada :) Odsyłam też do wpisu o sałatkach w słoiku.

Oczywiście podczas takich zakupów czasem coś śmieciowego też zapląta się w koszyk, ale wiecie jak jest: 

życie bez czekolady jest mega trudne..! 

Choć jak robiłam te zakupy to zamiast czekolady skusiło mnie coś, czego jeszcze nie próbowałam - smażone płaty śledziowe w zalewie octowej! (oszczędziłam widoku na zdjęciu).

Papa i powodzenia! Chętnie poczytam jakie macie pomysły na jeszcze lepsze wydawanie pieniędzy na jedzenie :)

Joł! Staram się nie wrzucać tu pomysłów, bez wcześniejszego ich wypróbowania :) Wykonanie pięciu prań w tym proszku uznaję za wypróbowanie. Pomyślałam sobie, że 

spróbuję, a co mi tam. 

Gorszego chemicznie dziadostwa niż to kupne 

na pewno nie wyprodukuję. 

Poszukałam jak zwykle w amerykańskiej blogosferze i znalazłam prosty przepis, bez boraksu, bo ponoć na jego temat krążą różne opinie, a na mojej liście priorytetów nie było takiej pozycji, jak obczajanie, kto ma rację...

Tak więc: soda oczyszczona + mydło + ewentualnie olejek eteryczny. Simple enough!

Ale... sodę oczyszczoną, zgodnie z radą, należało najpierw "przemienić" w sodę "przemysłową". 

Włożyłam sodę na pół godziny do piekarnika, 200 stopni. Gotowe.

[Więcej poczytacie u tej blogerki. Tak jest też dokładny przepis, jak oczywiście, jak zwykle, robiłam "na oko"... Innych jej wpisów nie znam, ale podaję, może ktoś chce zobaczyć, że nie wymyśliłam tego sama ;) ]

Do tego zmieliłam w swoim kombajnie kuchennym kostkę mydła (wcześniej pokrojoną na kawałki średniej wielkości). Dodałam kilka łyżeczek sody oczyszczonej, wymieszałam. Gotowe.

Pranie do pralki, proszek do pralki, proszek do podajnika wraz z kilkoma kropelkami olejku gerjfrutowego. Gotowe.

Efekt - tzw. nie widzę różnicy między tym domowym proszkiem, a chemią ze sklepu... Pachnie naturalnie, choć tylko przez jakąś chwilę po wyciągnięciu, ale od pewnego dostawcy chemii przemysłowej, czyli fachowca, usłyszałam kiedyś takie zdanie "eureka": 

Żeby było czyste, wcale nie musi pachnieć! 

To tak jesteśmy przyzwyczajone, że jak wypierzemy, to musi być czuć przez pół mieszkania "świeże pranie"... osobiście mnie taki zapach sztuczny trochę drażni, jest z lekka duszący... Mam też świadomość, ile różnych dziwnych składników wpływa na taki przepiękny zapaszek... Dawno odeszłam od płynów do płukania tkanin. Ale, jak kto woli.

Obawiałam się prania czarnego - i rzeczywiście na kilku bluzkach (dwóch może, bo to zależy też od faktury materiału) zostały lekkie, białe smugi. Ale: dokładnie to samo miałam używając proszku ze sklepu w postaci płynu do prania! 

Będę dalej próbować, bo zrobiłam kolejną porcję. Ktoś powie, że z tym jest dużo zabawy.. Nie do końca, jeśli robisz to na raty. Robię to nie dlatego, że nagle stałam się "eko-świrem", ale dlatego, że chcę wypróbowywać na ile można się uniezależnić, od produktów oferowanych i wtłaczanych nam do głowy przez lata, z plakietką: musisz ich używać. 

Nasze prababki prały w mydlinach i nie sądzę, żeby można było coś zarzucić ich ubraniom ;)

Miałam napisać już kiedyś o tym jak myję twarz różnymi olejami, ale to przełożę. Chcę jeszcze coś wypróbować i wtedy zrobię wpis lekko kosmetyczny ;)

Napiszcie w komentarzach co wy uważacie na temat domowych proszków do prania i innych środków czystości?

P.S. Jeśli ktoś się zmartwił tym, co się stało z moim kombajnem po tym jak zmieliłam w nim mydło, informuję, że po operacji zmiksowałam w nim wodę z sodą oczyszczoną i octem. Następnie umyłam jak zazwyczaj. I też: na pewno to mniej chemii niż umycie go płynem do naczyń, a skład mydła i płynu pewnie nie aż tak bardzo się różni. Tego by człowiek nie zjadł ani tego ;) Pozdrowienia!

Właśnie tym zajomwaliśmy się wczoraj na pierwszysch warsztatów z odgracania, które zorganizowałam. Cieszę się ogromnie, że to się udało! Świetnie było porozmawiać sobie o takich przyziemnych, kobiecych sprawach.

Okazało się, że na każdą z nas ma wpływ to jak wygląda miejsce, w którym mieszkamy. Jego uporządkowanie, estetyka, zorganizowanie i funkcjonalność mogą nas albo dobić, albo wprawiać w dobry nastrój. Skoro tak jest, czemu nie stawić temu czoła na codzień?

Podobno już w pierwszych klasach podstawówki pytałam wychowaczynię, czy mogę jej poukładać rzeczy na biurku... Wszystko to nie znaczy w ogóle, że moje mieszkanie wygląda jak z katalogu wnętrzarskiego i w sumie to tak sterylnie by mi się tu nie podobało. Ale dążę do tego, by 

wiedzieć zawsze, gdzie co mam, 

choćbym miała tego za dużo ;)

Wyodrębniłam składniki "soku z gadających głów", o którym pisałam tutaj. Zgodzę się, że ich stosowanie nie zapewnia szczęścia jako takiego, ale wiem w czym pomaga. W walce z obezwładniającym marazmem, który może być spowodowany poczuciem, że nie mam czasu dla siebie czy przyjaciół, jestem tylko trybikiem w wielkiej machinie świata. Pomaga też w zmniejszaniu stresu spowodowanego np. chronicznym bałaganem (przetestowane osobiście!). Co prawda nie da się wszystkiego zmienić czy naprawić od razu, ale jestem pewna, że 

skupiając się choćby na jednym z tych składników można poczuć,
że oto: 

Tak! Coś mi wychodzi! 

A stąd już będzie łatwiej wyruszyć w podróż pozytywnych zmian, oczywiście małymi krokami.

To zaczynamy:

1. WCZESNE WSTAWANIE

Nie ma bata - chcesz zdążyć zjeść normalnie, ogranąć siebie, mieszkanie, zrobić coś ekstra, co sprawi, że się rozwijasz: poćwiczyć fizycznie, poczytać książkę, pójść piechotą do pracy czy szkoły - musisz wstać WCZEŚNIEJ. I tu przyznaję od razu: to jest


Ostatnio prawie codziennie przegrywam tą walkę, tłumacząc sobie, że trzeba się nacieszyć ostatnimi miesiącami macierzyńskiego. A z drugiej strony źle się czuję, kiedy wstaję na styk (choć umysł całkowicie odrzuca te fakty kiedy budzik wzywa). 

Odkrywam jednak, że prawdopodobnie jestem jak niedźwiedzie, które po prostu zimą funkcjonują inaczej. Pamiętam przecież kwiecień i kolejne miesiące, gdy codziennie prawie wyfruwałm z łóżka i przychodziło to z łatwością.

No tak, wyjątek stanowią studenci i samotni freelancerzy ;) Ale uwaga:


Chociaż...? A śpijcie sobie ;)
Jeśli jednak chcecie zmiany w tym obszarze, jeden pomysł wydał mi się dosyć skuteczny. Aplikacja, która jeśli nie wstaniesz o określonej godzinie wyśle Ci rachunek do zapłacenia (opis w skrócie). Skuteczna ostateczność.

2. PLANOWANIE I DOBRA ORGANIZACJA

Okazuje się, że planowanie + organizacja czasu i przestrzeni życiowej to


Chodzi o sukces w rozumieniu zadowolenia z miejsca, w którym się jest, tego, co się robi i kim się jest. American housewife kilkorga dzieci, rozwojowy biznesmen, polski coach i światowej sławy lider pracy z ludźmi - wszyscy mówią to samo: planuj i organizuj. O tym zagadnieniu mówię sporo podczas swoich warsztatów. Zapraszam, np. tutaj

3. BEZ ZBĘDNEJ ZWŁOKI

Ten termin został mi z czasów pracy z papierami. Bo nie wiem czy wiecie, ale właśnie w taki sposób powinna zostać załatwiona prawie każda sprawa, z którą zwraca się petent ;) Ta zasada jest kluczowa w panowaniu nad swoim domem czy np. skrzynką mailową. Odkładanie rzeczy na miejsce, sporządzanie list, które pomagają realizować konkretne cele (te duże i te prozaiczne, jak zapisanie się do lekarza), mycie naczyń po obiedzie, składanie prania itd. czyli proza życia. Stosuję ten trik dopiero od trzech lat i muszę przyznać - wchodzi w krew i działa! Tylko mam poczucie winy względem mamy, która za nastolatki suszyła mi głowę, żebym posprzątała swój pokój! Dziś

4. RYTUAŁY

A dodatkowo też inne słowo na R, które po części łączy się z tym zagadnieniem - RUTYNA :) Taka pozytywna. Trochę pisałam o tym w tym poście. Aczkolwiek dziś poranna rutyna wygląda nieco inaczej, niektóre rzeczy zostąły przesunięte na inną porę dnia, ale spora część działa dalej w takiej wersji np. szczotkuję się dalej z uporem maniaka ;) Jeśli chodzi o rytuały - staram się rozwinąć nowe tradycje rodzinne, takie jak specjalny wieczór ze starszą córką czy niezmienne czytanie jej na głos przed snem. Własnie


spajają rodzinę lub umacniają poczucie własnej wartości, u tych którzy jeszcze żyją jak wolne ptaki ;)

5. KREATYWNOŚĆ I PASJA

Chodzi głównie o myślenie 'out of the box', czyli jak podejść do problemu inaczej, ugryźć go z innej strony, zachować świeżość spojrzenia. Jestem prawie pewna, że może to dotyczyć każdej dziedziny naszego życia. Przykład prozaiczny znajdziesz tutaj. Podpowiedź dla ludzi, którzy myślą, że nie są kreatywni: szukaj :) 


Umieć korzystać z doświadczenia i pomysłów innych, nie ze wszystkim trzeba odkrywać Amerykę na nowo ;) Polecam np. Pinterest (choć musisz wiedzieć, że to uzależnia...). Na koniec pomysł: załóż sobie "bank inspiracji". Czy to będzie zeszyt, segregator z wycinkami z gazet, folder na kompie czy aplikacja - zrób to. Nigdy nie wiesz kiedy nadarzy się okazja, żeby zrealizować niesamowity pomysł. Jeśli pracujesz z ludźmi, piszesz lub przemawiasz publicznie - załóż sobie "inspirownik" (tak określa to Jacek Walkiewicz, o którym pisałam przy okazji tego posta). Będziesz mogła zapisywać tam anegdoty, przykłady z życia czy inne rzeczy, które mogą ci się przydać. I ostatnia rada w tym temacie - porządkuj je w swój własny system.

Mój przyjaciel stwierdził: "Tak... w Polsce każdy jest fotografem".

Każdy jest też trenerem piłki nożnej, blogerką modową, beauty guru, vlogerem, fachowcem od parentingu, gwiazdą, kucharzem i politykiem. A przynajmniej takie można odnieść wrażenie, zagłębiając się nieco w sieć. Każdy ma coś do powiedzenia i to właśnie on ma te oryginalne porady, jak zrobić to czy owo.

Tak sobie czasami tego słucham /ewentualnie to oglądam/ i zastanawiam się dlaczego powstają wciąż nowe wytwory typu: dziewczyna na kanapie z deską do prasowania /drzwiami w tle, nawijająca +/- kwadrans o tym, jak schudła czy jak dowiedziała się, że ma nietolerancję laktozy?

Odpowiedź jest prosta - sami to napędzamy.

Oczywiście 

człowiek umie się doskonalić, a zatem

 doskonalą się także gadające głowy: 

mają coraz lepsze tła (wystylizowana ściana, dizajnowy fotel etc.), coraz lepszy osprzęt (profesjonalne oświetlenie, modne lapki), znają się na świetnym montażu, a wielu z nich naprawdę mądrze mówi :)

Pomyślałam, że spiszę kilka wspólnych rad, które widziałam na vlogach angielskojęzycznych, na Pintereście i tematycznych portalach. Rzecz będzie o życiu ogólnie, a ściślej o życiu, które sprawia, że czujemy się spokojniejsi, bardziej świadomi i mamy ochotę rozwijać się dalej. Poniżej

SOK Z GADAJĄCYCH GŁÓW:

1. WCZESNE WSTAWANIE

2. PLANOWANIE I DOBRA ORGANIZACJA

3. BEZ ZBĘDNEJ ZWŁOKI

4. RYTUAŁY

5. KREATYWNOŚĆ I PASJA

W ciągu kilku następnych dni umieszczę tu część drugą, w której rozwinę każdy z punktów i jak na kolejną piszącą głowę przystało dorzucę także swoje trzy grosze...

Wybrałam się do kina. Nie podam nazwy filmu, może ktoś planuje obejrzeć. Generalnie przez 2/3 senasu bawiłam się świetnie, myśląc - super, o to chodziło, właśnie to chciałam zobaczyć! Poszłam z koleżanką i naprawdę - cieszyłam się, że tak fajnie spędzamy czas. Niestety puenta mnie rozczarowała... Ale też skłoniła do przemyśleń, które zamieszczam poniżej :)

Zacznę może od tego, że


nie mam też dziecka w wieku szkolnym, męża, który postanowił zostać w domu, żebym ja realizowała swoje marzenia zawodowe, figury, której nie można nic zarzucić (chociaż jest dużo lepiej niż przed ciążami ;) i nie zarabiam kroci. 

Mam jednak męża, z  którym lubię rozmawiać i śmiać się, dwójkę dzieci, którymi się opiekuję i wychowuję, dom, o który dbam, przyjaciółki, z którymi się spotykam, kościół lokalny, w którym się udzielam, pracę lektora, do której ostatnio wróciłam (tylko cztery h w tygodniu), duży projekt prorodzinny, z którym współpracuję kilka razy do roku, blog, który piszę, książki, które czytam i pracę na pół etatu, do której wracam za trzy miesiące. 

Po co ta cała wyliczanka? Otóż, to co jest moim "life content" to są moje świadome wybory: przy malutkich dzieciach - praca na pół etatu a nie na cały, zarobię mniej, ale może nie potrzebuję aż tyle, o tym na końcu wpisu. Czytanie książek - zamiast, jak dawniej, kolejnego sezonu wciągającego serialu. Przyjaciółki na żywo w miejsce czasu na portalach społecznościowych. Tak czy inaczej żongluję tym wszystkim i jestem w ciągłym ruchu, uważając by to, co wybieram było tym najlepszym. Natomiast


Ma przekonać każdą z nas, że możesz mieć to wszystko, co główna bohaterka i w każdej dziedzinie będzie ci się układać świetnie! Nie musisz z niczego rezygnować! Praca marzeń, zajmująca nieustannie twoją głowę, da ci satysfakcję, o której marzyłaś (jeśli tylko poświęcisz jej prawie całe swoje siły), twój związek na tym nie ucierpi (jeśli mąż wystarczająco się postara, a ty znajdziesz dla niego czas i energię po pracy... tak ok. 23.00), dziecko zawsze będzie odczuwało twoją miłość (nawet gdy będziesz przytulać go przed wyjściem do pracy i wracać do domu tylko po to, by mu poczytać przed snem), twoja figura będzie nienaganna bez ćwiczeń (chyba, że wstaniesz o 4.00 rano, żeby zafundować sobie odświeżający wysiłek fizyczny), twoje zdrowie nie zacznie szawankować (mimo że będziesz jadła co popadnie, w przerwach między powyższymi czynnościami lub w ogóle nie będzisz miała czasu na jedzenie).

Widziałyście moją wyliczankę powyżej i co tu dużo kryć -


Każdą naszą chwilę musimy wykorzystywać z głową. Intencjonalnie.





Bo ucierpi. Tylko ty decydujesz kto lub co? Mąż? Relacja z dzieckiem? Kariera zawodowa? Twoje zdrowie? 

Uczę się dobrze inwestować swój potencjał i czas. Przewartościowywać pewne rzeczy.  Choć na blogu mówiłam to już "między wierszami", to powtórzę się... Przy całej swojej atrakcyjności i mimo tego, że zawsze pracując, staram się być dobrym pracownikiem, który przykłada się i nierzadko robi coś "ekstra" to jednak kariera zawodowa nie jest dla mnie najważniejsza. Rodzina tak. Ja tak. Pracuję z dziećmi i widzę, co się dzieje, gdy rodzice są rozdarci (czasami po prostu na własne życzenie) między rodziną, a wszystkim innym.

Muszę się ocknąć! Czy naprawdę potrzebuję już teraz tej nowej lodówki klasy AAAAAAA? Czy muszę zrobić remont łazienki właśnie w tym roku? Czy mam ostrzyć pazury na lepszy samochód? Czy muszę mieć ich dwa? Czy muszę ciągle chcieć więcej? Pytam siebie, bo przecież nie was...

Na chwilę obecną

To pytanie z opisanej przeze mnie wcześniej książki "W domu Madame Chic" kończy się mniej więcej tak: 

czy wpadłabyś w popłoch, gdyby nagle twój dom mieli odwiedzić niezapowiedziani goście?

Stosując się do prostej zasady 

odkładania zawsze rzeczy na swoje miejsce, po tym jak skończę ich używać

i mając zawsze pod ręką kilka fajnych gadżetów (którymi szybko można upiększyć pokój - np. ładną zastawę, pachnące świeczki, lampion zimą, ładny dzbanek z lemoniadą latem etc.), nie wpadam w popłoch przy odwiedzinach gości. 

Wczoraj spędziliśmy super czas z dwiema rodzinkami, z małymi dziećmi. Spotkanie było spontaniczne. Trochę dobrego jedzenia, fajna muzyka w tle i pokrzykujące dzieci, które bawiły się wokół nas. To jest to, co lubię :) 

Może stół nie wyglądał tak jak ten na zdjęciu (tak wyglądał kilka dni temu, gdy dom odwiedzał "zaplanowany gość" ;) ale wszyscy byli w świetnych humorach.

Dziś krótko. Prawie "na raty".


Dla mnie, z pośród kilku systemów, które sobie wyrobiłam, najlepiej działa ostatnio właśnie ten - robienie rzeczy na raty.

* gotowanie obiadu (rano ryż, kasza, w południe sałatka, przed samym obiadem - mięso). Nie muszę stać nad obiadem bite 45 min, tylko przygotowuję go w częściach.

* pedicure (jeden dzień namaczanie i usuwanie skórek, drugi dzień piłowanie paznokci, trzeci -

"(...) cieszę się tym, jak pięknie wygląda sypialnia w blasku migoczącej świecy".

Na gorąco, skończyłam wczoraj po północy... Skusił mnie tytuł. Totalnie. A że uwielbiam wszystkie sprawy związane z prowadzeniem domu, gościnnością i dekorowaniem - książkę kupiłam. I do tego, jest to mój pierwszy ebook kupiony samodzielnie (!) Jednak generalnie na tym moje zachwyty się kończą.

Podejrzewam, że dla sporego grona Amerykanek książka w pewnych aspektach może być odkrywacza (zachęca do regularnego sprzątania i nie zagracania sobie mieszkania...) Czegoś co w naszej polskiej, kobiecej mentalności jest baaardzo silnie zakorzenione. Autorka stara się też

Mówią, że rutyna zabija,

Oto, co do niej należy:

- wypicie dwóch szklanek letniej wody z sokiem z limonki

- przygotowanie tego samego napoju dla męża i starszej córki

- umycie twarzy i zaaplikowanie nowych dermokosmetyków – postanowiłam dobrze nawilżać twarz od tego roku

To takie nasze stare, małżeńskie hasełko z historią w tle. Kiedyś, po urodzeniu pierwszego dziecka, bardzo zabiegałam o to, by mimo nawału nowych obowiązków, dom nadal wyglądał na uporządkowany i w miarę czysty.

Nie znosiłam (i nadal tego nie lubię), gdy w mieszkaniu zaczynał się rozkręcać bałagan, a do tego niewiele trzeba.. jedno nieposortowane pranie, góra naczyń w zlewie, kilka ubrań, porozwieszanych na krzesłach itd. Poza tym, gdy tylko taki stan rzeczy przestaje